✍رزمنده بود. اما در میدانی دیگر… در مقابل کفتارها کم نیاورد و به پای ایران ایستاد. قهرمان بود. پهلوان هم شد.
در رسانه او را مرد آهنین خطاب میکنند. اما آنچه که من در اتاق مدیریت باشگاهش در بولوار طلاییه دیدم، یک ایرانی نجیب و یک شیرازی متواضع بود که برای ایستادن روی معروفترین و حرفهایترین سکوی قهرمانی پرورش اندام، روی مردانگی و جنم خودش حساب کرده بود و بس.
در مقابل فحاشهای دهانگشاد که به او میگفتند “حکومتی” ایستاد و ترجیح داد زیر سایه پرچم حسین و تحت حمایت “الله” بماند.
در اوج فتنه عکس صفحه گوشی همراهش را عکس امام شهید گذاشت تا متحجران ظاهربین مدعی انقلاب که او را “مشکوک” میخواندند خجلتزده کند.
او خودش بود. خودِ خودش. بدون اینکه تلاش کند آن چیزی بشود که متحجرین داخلی یا وحشیهای اینترنشنالی میخواهند باشد.
میدانست ایستادن در مسیر حق، هزینه دارد و او این هزینه را با همه سختیهایش پذیرفت و مردانه پایش ایستاد. او رزمنده است اما در میدانی دیگر.
به پاس ایستادگیاش بر آرمانها و تحمل قدم زدن در مسیر حق، و به احترام خون پاک آرش که در رگهایش جریان دارد، قطعهای از بولوار طلاییه به نامش
“پهلوان هادی چوپان” نامگذاری شد تا همگان بدانند ایران فرزندان خودش را در مقابل کفتارها رها نمیکند و ایرانی قدر برادر رزمندهاش را میداند.
سربلند باشی مرد متواضع شیراز، مانا باشی گرگ پارسی
افسانه خواست خدایی
عضوشورای اسلامی شهر شیراز
دیدگاهتان را بنویسید